بامیلو بلاگ / بیوگرافی / تاریخچه لامبورگینی: اتومبیل‌های رؤیایی با قیمت‌های نجومی
راهنمای خرید بامیلو بلاگ

تاریخچه لامبورگینی: اتومبیل‌های رؤیایی با قیمت‌های نجومی

تاریخچه لامبورگینی به دستان فروچو لامبورگینی نوشته شد. لامبورگینی یک میلیونر خودساخته بود که در دوران کودکی علاقه زیادی به تعمیر ماشین آلات داشت.
در سال ۱۹۴۵ و پس از جنگ جهانی دوم به اسارت بریتانیا درآمد. یک سال بعد، پس از بازگشت به خانه ماشین آلات نظامی دوران جنگ که به صورت اسقاطی فروخته می شدند نظر او را جلب کرد. همین عامل باعث شد که ثروت فراوانی به دست بیاورد. با بامیلو بلاگ همراه باشید.

تاریخچه لامبورگینی و جنگ جهانی دوم

تراکتور دوران جنگ جهانی دوم

همان طور که اشاره شد فروچو لامبورگینی (Ferruccio Lamborghini) از طریق ساخت و تعمیر تراکتورهای دوران جنگ جهانی دوم ثروت فراوانی کسب کرد. وی تراکتورهای اسقاطی را در کارگاه کوچکی تعمیر کرده و دوباره به فروش می رساند. گاهی اوقات نیز از قطعات دیگر ماشین های جنگی برای تولید تراکتورهای پرقدرت استفاده می کرد. اندکی بعد در پی افزایش تقاضا برای تراکتورهای قدرتمند او، از کارگاه کوچک خود به ساختمان بزرگتری نقل مکان کرد.

پس از کسب درآمد هنگفت از طریق فروش تراکتور، سیستم های تهویه مطبوع و همچنین مشعل نفت سوز نیز به تولیدات لامبورگینی اضافه شد. تجارت دوم نیز درآمد فوق العاده ای برای لامبورگینی به همراه داشت. همین عامل باعث شد که او به یکی از ثروتمندترین افراد ایتالیا تبدیل شود. این گونه بود که اساس تاریخچه لامبورگینی با تراکتور شروع شد.

فراری و لامبورگینی

فراری و لامبورگینی

فروچو لامبورگینی اکنون با ثروت فراوان خود می توانست هر چیزی را خریداری کند. خودروهای جی‌تی (GT) یکی از این موارد بودند. مرسدس اس ال ۳۰۰ (Mercedes SL 300)، فراری (Ferrari) و جگوار (Jaguar) جزو خودروهای مورد علاقه ی او بشمار می رفتند.

خودرو فراری او از ناحیه ی کلاچ با مشکل مواجه شد. این مشکل را تعمیرکارهای محلی شهر سنتو (Cento) نتوانستند حل کنند. به همین خاطر لامبورگینی تصمیم گرفت به مودنا (Modena) رفته و به صورت شخصی با انزو فراری (Enzo Ferrari)، بنیان گذار و صاحب شرکت فراری ملاقات کند. فراری که شخصی متکبر بود لامبورگینی را یک کشاورز خطاب کرده و از او می خواهد که آنجا را ترک کند. لامبورگینی از این اقدام برآشفته شده و تصمیم می گیرد که به فراری نشان دهد چطور باید خودرو GT تولید کرد.

هنگامی که سرمایه ی هنگفت، انگیزه ی بالا و البته تقاضای بازار برای خودروهای GT را کنار هم قرار دهید پازل تکمیل می شود. تاریخچه لامبورگینی در حال شکوفایی بود و فروچو لامبورگینی در صدد احداث شرکت اتومبیل سازی خود برآمد.

تأسیس شرکت لامبورگینی

تأسیس شرکت لامبورگینی

خودروسازی لامبورگینی (Automobili Lamborghini SpA) در ابتدای سال ۱۹۶۳ تأسیس شد. فروچو یک زمین بزرگ به مساحت ۹۰ هزار متر مربع در سنت‌آگاتا بولونیزه (Sant’Agata Bolognese) تهیه کرد. ساخت اتومبیل های جدید لامبورگینی بلافاصله شروع شد. ساختمان آنجا تنها در ۸ ماه ساخته شد. این کارخانه بسیار مدرن و دارای بخش های شیشه ای فراوانی بود. البته برای ساخت چنین کارخانه ای و تحقق رؤیاهای فروچو باید هزینه ی فراوانی هم صرف می شد. کارخانه ای که تاریخچه لامبورگینی با آن آغاز شد حدود ۵۰۰ میلیون لیر ایتالیا هزینه داشت. امروزه این رقم تقریباً معادل ۳۰۰ هزار دلار آمریکاست که برای سال ۱۹۶۳ سرسام آور است.

اطراف کارخانه توسط یک جاده احاطه شده بود و جلو ساختمان مرکزی آن نیز باغچه ی بزرگ و زیبایی قرار داشت. سالن بزرگ و شیشه ای آن خوشامدگوی میهمانان و بازدیدکنندگان بود و دفتر فروچو نیز دقیقاً در جلوی ساختمان اصلی قرار داشت.

اولین موتور اتومبیل لامبورگینی

فروچو برای نوشتن تاریخچه لامبورگینی احتیاج به خدمه داشت. از همین رو شروع به استخدام بهترین های این صنعت نمود. جوتو بیزارینی (Giotto Bizzarrini) که به تازگی فراری را ترک کرده بود یکی از این افراد بشمار می رفت. وی با هدف ساخت موتور خورجینی ۱۲ سیلندر (V12) به استخدام شرکت درآمد. این موتور به زودی تولید شد و توان ۴۰۰ اسب بخار در ۱۱ هزار دور بر دقیقه (۴۰۰ Bhp at 11000 rpm) را داشت.

از طرفی فروچو یک خودرو GT (نه یک خودرو مسابقه ای) احتیاج داشت. به همین دلیل موتور آن به ۲۸۰ اسب بخار در ۷ هزار دور بر دقیقه (۲۸۰ Bhp at 7000 rpm) بهینه سازی شد. بیزارینی متوجه شد که در لامبورگینی امکان تولید خودرو مسابقه ای وجود ندارد لذا پس از اتمام کار بر روی این پروژه آنجا را ترک کرد.

تیم جدید و تازه نفس

اولین خودرو لامبورگینی

در همین هنگام ۲ فرد دیگر به نامهای جامپائولو دالارا (Giampaolo Dallara) و جامپائولو استانزانی (Giampaolo Stanzani) به تیم فنی شرکت اضافه شدند. ابتدای سال ۱۹۶۴ نیز با ورود اوبالدو اسگارزی (Ubaldo Sgarzi) همراه بود. اسگارزی کسی بود که سال های زیادی به شرکت خدمت کرد. حتی طی دهه ی ۷۰ میلادی که دوران دشوار لامبورگینی محسوب می شد به شرکت وفادار ماند تا سهم خود را در نوشتن تاریخچه لامبورگینی ایفا کند.

تیم فروچو لامبورگینی فوق العاده بود و می توانست ساخت اتومبیل رؤیایی او را به واقعیت تبدیل کند. البته یک اتومبیل مناسب باید در جاده نیز امتحان می شد به همین دلیل او سراغ باب والاس (Bob Wallace) مکانیک و تست درایور نیوزیلندی رفت. باب والاس رئیس بخش تست درایو لامبورگینی شد. تجربه ی او هنگام کار برای شرکت های فراری و مازراتی (Maserati) اکنون به لامبورگینی تزریق می شد.

نسخه اولیه لامبورگینی ۳۵۰ جی‌تی‌وی (Lamborghini 350 GTV) در سال ۱۹۶۳ در معرض دید عموم قرار گرفت. البته این اتومبیل در کارخانه ی جدید تولید نشده بود چراکه ابزار کار هنوز در کارخانه وجود نداشت. از این رو فروچو تصمیم گرفت تا کار بر روی این خودرو را در کارخانه ی تراکتور خود در سنتو به اتمام برساند. در سال ۱۹۶۴ اولین خط تولید ۳۵۰ جی‌تی در کارخانه ی جدید شروع به کار کرد.

اوج تاریخچه لامبورگینی

لامبورگینی میورا 1966

طی دهه ی ۱۹۶۰ تاریخچه لامبورگینی بسیار درخشان بود. موفقیت ۳۵۰ جی‌تی و به دنبال آن ۴۰۰ جی‌تی و ۴۰۰ جی‌تی ۲+۲ نوید روزهای خوبی را برای شرکت می داد. لامبورگینی ایسلرو (Islero) در سال ۱۹۶۸و لامبورگینی جاراما (Jarama) در سال ۱۹۷۰ به اتومبیل های محبوبی بین مردم تبدیل شدند.

در کنار همه ی اینها بهترین محصول شرکت را شاید بتوان لامبورگینی میورا (Lamborghini Miura) در سال ۱۹۶۶ دانست. ۳۵۰ جی‌تی و ۴۰۰ جی‌تی ۲+۲ لامبورگینی را بر سر زبان ها انداختند اما این میورا بود که این شرکت اتومبیل سازی را افسانه ای کرد. اکنون با وجود گذشت بیش از ۵۰ سال این اتومبیل یک شاهکار به تمام معنا محسوب می شود.

در سال ۱۹۷۱ بود که لامبورگینی کانتاش (Countach) به عنوان نسخه جدید میورا توسط مارچلو گاندینی (Marcello Gandini) طراحی و معرفی شد. همزمان با آن اس‌وی (SV) به معروف ترین خودروی لامبورگینی پس از میورا تبدیل شد. اما این محصول به نوعی زیر سایه ی نوآوری جدید نسخه ی اولیه ی کانتاش قرار گرفت. اولین نمونه ی لامبورگینی اسپادا (Espada) نیز در سال ۱۹۶۸ تولید شد.

دهه ۱۹۷۰ و شکاف در تاریخچه لامبورگینی

طی دهه ی ۱۹۷۰ اسپادا و کانتاش توانستند شرکت را سر پا نگه دارند. کانتاش محصولی مدرن و آینده نگر بود. در حقیقت کانتاش نام لامبورگینی را در میان صنایع خودروسازی پرآوازه کرد.

پس از تولید محصولات بی نظیر، فروچو تصمیم گرفت که مشتریان خود را غافلگیر کند. این گونه بود که لامبورگینی ۸ سیلندر اوراکو پی۲۵۰ (Urraco P250 V8) تولید شد. فروچو مساحت کارخانه را ۵۰۰ متر مربع دیگر افزایش داد تا یک خط مونتاژ‌ جدید تهیه کند. هنگامی که اتومبیل ۸ سیلند جدید لامبورگینی در نمایشگاه اتومبیل تورین (Turin Auto Show) در ایتالیا در معرض دید عموم قرار گرفت تقاضا برای این محصول بسیار بالا رفت.

مشکلات از سال ۱۹۷۱ در تاریخچه لامبورگینی بروز کرد. برخی از کشورها سفارش تراکتورهایی که شرکت تولید و به سراسر جهان صادر می کرد را پس گرفتند. این مسأله لامبورگینی را گریبان گیر مشکلات زیادی کرد. کارخانه ی تراکتور به تازگی تجهیز شده بود و باید این هزنیه ها از محل فروش تأمین می شد اما این اتفاق نیفتاد.

البته ثروت شخصی فروچو آنقدر زیاد بود که نگرانی خاصی احساس نمی کرد. با این وجود وی تصمیم به فروش کارخانه ی تراکتور به شرکت ایتالیایی اس‌ای‌ام‌ای (SAME) گرفت. این شرکت نیز سال های بعد توسط فیات (Fiat) خریداری شد. امروزه تراکتورهای لامبورگینی هنوز تولید می شوند.

بازیگران بعدی تاریخچه لامبورگینی و نوش داروی موقتی

پس از فروش کارخانه ی تولید تراکتور، فروچو علاقه ی خود را به تجارت از دست داد. بدین ترتیب تصمیم به فروش شرکت گرفت. فروچو ۵۱ درصد شرکت خود را در سال ۱۹۷۲ به جورج هنری روستی (Georges-Henri Rossetti) تاجر سوئیسی فروخت. رقم فروش حدود ۶۰۰ هزار دلار تخمین زده می شود. فروچو اعلام کرد که برای اداره ی برخی امور در شرکت باقی خواهد ماند.

مشکلات دوباره در تاریخچه لامبورگینی اوج گرفتند. بحران نفتی اروپا در سال ۱۹۷۳ گریبان لامبورگینی را نیز گرفت. با این اوصاف چندی نگذشت که او ۴۹ درصد باقیمانده شرکت را نیز به رنه لایمر (Rene Leimer) یک تارجر سوئیسی دیگر فروخت. از این تاریخ به بعد بنیان گذار لامبورگینی هیچ تأثیری در شرکت خود نداشت. تنها میراث او اسم لامبورگینی است که خوشبختانه صاحبان بعدی، در آن تغییری ندادند.

روستی و لایمر نتوانستند دوباره لامبورگینی را به دوران اوج خود بازگردانند. این مسأله در حالی بود که لامبورگینی کانتاش ال‌پی۴۰۰ (Countach LP400) فروش بسیار خوبی داشت. مشکل از تأمین قطعات لازم برای تولید اتومبیل ها بود. برخی از مشتریان باید حدود ۲ سال برای تحویل خودروی خود انتظار می کشیدند.

در سال ۱۹۷۴ تولید جامارا متوقف شد و اوراکو نیز به یک نمونه ی ۳ لیتری ۸ سیلندر ارتقا پیدا کرد. با این وجود میزان فروش پایین بود و باید اقدامی صورت می گرفت. کورسوی امیدی در سال ۱۹۷۶ نمایان شد. لامبورگینی برای ساخت اتومبیل BMW M1 که اولین خودروی موتور وسط (mid-engine) محسوب می شد قرارداد امضا کرد. مشکلاتی در مسیر قرارداد به وجود آمد و BMW این پروژه را از لامبورگینی پس گرفت.

اعلام ورشکستگی لامبورگینی

لامبورگینی کانتاش

در سال ۱۹۷۶ تولید لامبورگینی اسپادا متوف شد. اوراکو نیز به سرنوشت مشابه دچار شد. دکتر آرتسه سعی کرد که جولیو آلفیری (Giulio Alfieri) مدیر فنی سابق شرکت مازراتی را برای در دست گرفتن پروژه ی «کانتاش ال‌پی۴۰۰ اس» (Countach LP400 S) و راه اندازی خط تولید یک مدل جدید V8 مجاب کند که البته موفق شد.

اوضاع به خوبی پیش نمی رفت و روستی و لایمر تصمیم گرفتند برای بار دوم شرکت را به فروش برسانند. متأسفانه این اتفاق رخ نداد و در سال ۱۹۷۸ لامبورگینی به صورت رسمی توسط دادگاه ایتالیایی ورشکست اعلام شد و تاریخچه لامبورگینی ضربه ی سختی از این جانب خورد. در همین سال دکتر آلساندرو آرتسه (Dr Alessandro Artese) توسط دادگاه برای احیای دوباره ی شرکت گماشته شد. در همین حال او سعی می کرد که یک خریدار مناسب برای شرکت نیز پیدا کند.

در سال ۱۹۷۸ والتر ولف (Walter Wolf) که رهبری یک تیم مسابقه ی فرمول ۱ را به عهده داشت وارد صحنه شد. وی نسخه ی شخصی سازی شده ی لامبورگینی کانتاش را سفارش داد. در همین سال بود که خط تولید کانتاش ال‌پی۴۰۰ اس به صورت رسمی دوباره شروع به کار کرد. والتر ولف در همین سال برای خرید شرکت نیز اقدام کرد اما دادگاه پیشنهاد او را نپذیرفت.

در ۲۸ فوریه ۱۹۸۰ دکتر آرتسه و کمسیونر دادگاه، لامبورگینی را به بنیان گذار ابتدایی آن در ازای مبلغ اندکی پیشنهاد دادند که وی این پیشنهاد را نپذیرفت. عملی که بعدها بدون شک از آن پشیمان شده است.

اوج گیری دوباره

خودرو آفرود لامبورگینی

محصولی به نام چیتا (Cheetah) که قبلاً تولید شده بود و فروش موفقی نداشت، اکنون تحت عنوان LM004 و LM002 به فروش عمومی گذاشته شد. این محصولات که حالت نظامی داشتند به برخی ارتش های خاورمیانه نیز فروخته شدند. در سال ۱۹۸۱ نیز لامبورگینی جالپا (Jalpa) تحت مدیریت میمران موفقیت خوبی کسب کرد.

انتهای دهه ی ۱۹۸۰ توسعه ی فراوانی روی خط تولید کانتاش انجام گرفت. در سال ۱۹۸۷ نیز کانتاش اِوِلوشن (Countach Evolution) توسط هوراسیو پاگانی (Horacio Pagani) که در آن زمان برای لامبورگینی کار می کرد، طراحی شد. پاگانی بعدها شرکت خودروسازی خود به نام پاگانی را در ایتالیا تأسیس نمود. در همان سال نیز نمونه ی اولیه L150 Restyling ساخته شد. اولوشن در تست های تصادف موفق عمل نکرد اما L150 Restyling موفق بود.

به نظر می رسید که کانتاش عمر زیادی کرده و به انتهای خدمت رسانی خود به تاریخچه لامبورگینی نزدیک می شد. بدین ترتیب در سال ۱۹۸۷ کار بر روی پروژه ی ۱۳۲ آغاز شد. مارچلو گاندینی طراح موفق کانتاش برای این پروژه نیز انتخاب شد.

ورود کرایسلر به تاریخچه لامبورگینی

شرکت دوباره به دوران خوبش برگشته بود و سوددهی مناسبی داشت. ناگهان در ۲۳ آوریل سال ۱۹۸۷، لی آیاکوکا (Lee Iacocca) رئیس شرکت آمریکایی کرایسلر (Chrysler) اعلام کرد که لامبورگینی را با قیمت ۲۵ میلیون دلار از پاتریک میمران خریداری کرده است. هنوز دلیل این تصمیم آقای میمران مشخص نیست.

روزهای خوبی در تاریخچه لامبورگینی در حال ثبت بود. فروش کانتاش در ایالات متحده فوق العاده بود و قیمت خودروهای سطح بالا سر به فلک می کشید. برخی خودروهای دست دوم قیمت بیشتری از نمونه های جدید داشت. پرداخت مبلغی نظیر ۱۰ میلیون دلار آمریکا برای خودرویی مانند فراری ۲۵۰ جی‌تی‌او (Ferrari 250 GTO) امری کاملاً عادی بود. با این وجود شرکت لامبورگینی اکنون در اختیار آقای آیاکوکا بود.

کرایسلر نام شرکت را دوباره به حالت قدیمی برگرداند و کلمه «Nuova» را از ابتدای آن حذف کرد. البته افراد و گروه موفق موجود در شرکت به کار خود ادامه دادند. ۵۰ میلیون دلار پول نقد نیز برای مدرن سازی لامبورگینی توسط کرایسلر به شرکت تزریق شد. اولین محصول حاصل از خرید شرکت، خودروی پورتوفینو (Portofino) بود. البته این خودرو به صورت کامل در ایالات متحده تولید شده بود و هیچ وقت به کارخانه ی لامبورگینی در سنت‌آگاتا وارد نشد.

موفقیت های ورود کرایسلر به صحنه

همان طور که قبلاً اشاره شد پروژه ی ۱۳۲ در سال ۱۹۸۷ تحت نظر مارچلو گاندینی شروع به کار کرده بود. قبل از اینکه این پروژه به خط تولید برسد، کانتاش آخرین بروزرسانی را دریافت کرد. به مناسبت ۲۵ سالگی شرکت، نمونه ی جدید این خودرو به نام «کانتاش سالگرد ۲۵ سالگی» (Countach 25th Anniversary) ساخته شد. در ابتدا قرار بود این محصول به صورت محدود تولید شود اما پس از استقبال فراوان، کرایسلر تصمیم به تولید بیشتر کانتاش گرفت. بدین ترتیب کانتاش سالگرد ۲۵ سالگی به یکی از موفق ترین خوردروهای خط تولید کانتاش تبدیل و در تاریخچه لامبورگینی جاودانه شد.

کرایسلر در سال ۱۹۸۸ تصمیم گرفت تولید جالپا را متوقف کند و تولید LM002 در مقیاس عمده بیش از هر زمان دیگری افزایش یافت. در ایالات متحده از این خودروی هیبریدی آف‌رود (بیابان گرد) استقبال بالایی صورت گرفت و تقریباً رقیبی برای آن وجود نداشت.

فرمول یک و دیابلو

تحت مدیریت کرایسلر اتومبیل های فرمول یک (Formula One) نیز به تاریخچه لامبورگینی وارد شدند. خودروی V12 که دارای یک موتور ۳٫۵ لیتری بود توسط مهندس مائورو فورگیری (Mauro Forghieri) طراحی شد. البته در سال ۱۹۹۰ پس از کناره گیری گروه مودنا (Modena) از صحنه ی فرمول یک، لامبورگینی نیز از این عرصه کنار کشید.

لی آیاکوکا از طراحی گاندینی برای خودروی پی۱۳۲ (P132) که از پروژه ی ۱۳۲ بود خوشش نیامد و تصمیم گرفت که طراحی آن را به دست طراحان آمریکایی خود بسپارد. در نهایت با سازش مدیران ایتالیایی و آیاکاکو، بخشی از طراحی گاندینی نیز در این خودرو به ثبت رسید و اسم او نیز در طراحی یکی از معروف ترین خودروهای لامبورگینی ثبت شد. این خودرو  که در سال ۱۹۹۰ با طراحی ابتدایی گاندینی و طراحی نهایی تام گیل (Tom Gale) آمریکایی معرفی شد لامبورگینی دیابلو (Diablo) نام گرفت.

فروش دیابلو در سال ۱۹۹۰ بسیار بالا رفت و تاریخچه لامبورگینی بار دیگر شاهد سود بالای محصولات خود بود. در سال ۱۹۹۳ خودروی دیابلو وی‌تی (Diablo VT) رونمایی شد. این مدل چهار چرخ محرک (Four-wheel drive) بود و از آن به بعد تمامی محصولات پرچمدار لامبورگینی با این استاندارد طراحی شدند.

پیوند آسیا با تاریخچه لامبورگینی

تاریخچه لامبورگینی

پس از مدتی کرایسلر مشاهده کرد که تولید اندک لامبورگینی در قیاس با تولید عظیم شرکتی همچون کرایسلر منطقی نیست. در سال ۱۹۹۳ تنها ۲۱۵ خودرو به فروش رفته بود که عدد کوچکی برای بازار خودرو محسوب می شود. بنابراین آنها تصمیم به فروش شرکت گرفتند.

گروهی از ۳ شرکت نسبتاً ناشناخته آسیایی لامبورگینی را با قیمت حدود ۴۰ میلیون دلار خریداری کردند. پس از این اقدام اوبالدو اسگارزی که از سال ۱۹۶۴ در تاریخچه لامبورگینی نقش بازی می کرد، شرکت را ترک نمود. شرکت اندونزیایی مگاتک (Megatech) بزرگترین شرکت از ۳ شرکت خریدار لامبورگینی بود که ۲۸۲۴۳ سهم را در اختیار گرفت. شرکت های دیگر با نامهای Sedtco و V’Power هرکدام ۳۵۳۰ سهم در اختیار گرفتند.

با تغییر مالکیت شرکت بلافاصله مدیران خارجی که کرایسلر در لامبورگینی منصوب کرده بود توسط آسیایی ها اخراج شدند. مالک ۳ شرکتی که لامبورگینی را خریداری کرده بودند در اصل یک شرکت بزرگتر با مالکیت دو شخص اندونزیایی به نامهای تامی سوهارتو (Tommy Suharto) و سیجاوا جودی (Setjawan Djody) بود. تامی سوهارتو کوچکترین پسر رئیس جمهور سابق اندونزی بود. آنها در سال ۱۹۹۴ مایکل جی. کیمبرلی (Michael J. Kimberly) مدیر ارشد سابق لوتوس (Lotus) و جگوار (Jaguar) را به عنوان رئیس شرکت انتخاب کردند.

 

ورود آئودی به صحنه

در انتهای سال ۱۹۹۷ دی کاپوا (مدیر عامل شرکت) با شرکت آئودی برای استفاده از موتور ۸ سیلندر و ۴٫۲ لیتری آنها وارد مذاکرده شد. این موتور در خودروی جدید آئودی ای۸ کواترو (Audi A8 Quattro) استفاده می شد و قرار بر این بود که در مدل «بیبی لمبو» (Baby Lambo) نیز به کار گرفته شود. توسعه ی موتورهای ۱۲ سیلندر لامبورگینی در آن زمان به دلیل مشکلات مالی غیرممکن به نظر می رسید.

ناگهان در سال ۱۹۹۸ فردیناند پیِش (Ferdinand Piëch) مدیر ارشد شرکت آئودی پیشنهاد خرید لامبورگینی را ارائه کرد. دی کاپوا صاحبان اندونزیایی شرکت را قانع کرد تا این پیشنهاد را قبول کنند. در ۲۷ جولای ۱۹۹۸ آئودی با قیمت ۱۱۰ میلیون دلار مالک کل سهام این شرکت شد و تاریخچه لامبورگینی را در دست گرفت.

تمامی اعضای هیئت مدیره توسط آئودی جایگزین شدند و نام شرکت نیز به «Automobili Lamborghini Holding SpA» تغییر کرد. بدین ترتیب لامبورگینی به یک شرکت هلدینگ (شرکت دارای چند زیر مجموعه) تبدیل شد. مدیر ارشد شرکت نیز دکتر فرانز جوزف پایفگن (Franz-Josef Paefgen) انتخاب شد که همزمان ریاست آئودی را نیز به عهده داشت. هلدینگ لامبورگینی دارای ۳ زیرمجموعه شد.Automobili Lamborghini SpA که بخش تولید اتومبیل تحت مدیریت دی کاپوا است. Motori Marini Lamborghini SpA که سازنده ی معروف موتورهای قدرتمند قایق موتوری مسابقه ای است. بخش سوم نیز Automobili Lamborghini Artimarca SpA در خصوص مجوز و قرارداد با خرده فروشی ها فعالیت دارد.

در سال ۱۹۹۹ جوزپه گرکو (Giuseppe Greco) مدیر عامل بخش اتومبیل لامبورگینی شد و جای دی کاپوا را گرفت. همان سال اولین تغییر بزرگ در خط تولید دیابلو اتفاق افتاد. تولید مدل Diablo 2wd متوقف شد و از این خط تولید تنها مدل های اس‌وی (SV,)، وی‌تی (VT) و وی‌تی رودستر (VT Roadster) برای یک سال باقی ماندند.

تحول محصولات لامبورگینی

لامبورگینی مورسیه لاگو

در سال ۲۰۰۰ دیابلو ویتی ۶٫۰ (Diablo VT 6.0) معرفی شد که شاید بتوان آن را بهترین لامبورگینی تولید شده تا به امروز دانست. همچنین دیابلو جی‌تی‌آر (Diablo GTR) نیز با فروش ۳۰۰ واحد در سال ۲۰۰۰ به نوعی غوغا کرد. دیابلو خدمت زیادی به تاریخچه لامبورگینی کرده بود و موعد خداحافظی با این خط تولید فرا رسیده بود.

در سال ۲۰۰۱ اولین خودروی لامبورگینی تحت مدیریت آلمانی ها تولید شد. مورسیه‌لاگو (Murciélago) خودروی بی نظیر لامبورگینی بیشترین میزان تولید را در تاریخچه این شرکت تا به آن روز به ثبت رساند. در نهایت ۴۰۹۹ دستگاه مورسیه‌لاگو تولید شد.

در سال ۲۰۰۳ خط تولید جدید لامبورگینی به نام Gallardo معرفی شد که دارای موتورهای بنزینی ۱۰ سیلندر بود. این خط تولید به موفق ترین محصول شرکت گاو خشمگین با تولید ۱۴۰۲۲ واحد تبدیل شد. در همین سال خودروی فوق العاده ی مسابقه ای Murcielago R-GT در همکاری با شرکت ریتر انجنیرینگ (Reiter Engineering) معرفی شد.

سال ۲۰۰۴ با معرفی مورسیه‌لاگو رودستر (Murciélago Roadster) همراه بود. این خودرو توسط لوک دانکرولک (Luc Donckerwolke) مهندس بلژیکی طراحی شده بود. مورسیه‌لاگو رودستر از بسیاری لحاظ (از جمله سقف متحرک) متفاوت بود و موفقیت چشم گیری را در تاریخچه لامبورگینی رقم زد. در سال ۲۰۰۵ سقف گالاردو نیز برداشته شد و مدل گالاردو اسپایدر (Gallardo Spyder) نام گرفت. در ژانویه همین سال مدیر عاملی شرکت به اشتفان وینکلمان (Stephan Winkelmann) آلمانی رسید.

در سال ۲۰۰۶ اولین بروزرسانی مورسیه‌لاگو انجام شد و مدل های ال‌پی۶۴۰ (LP640) و ال‌پی ۶۴۰ رودستر (LP640 Roadster) معرفی شدند. جزئیات بیشتر این دو محصول باعث شد که مورسیه‌لاگو بیش از پیش مورد تحسین قرار بگیرد و تاریخچه لامبورگینی را پخته تر از گذشته سازد. خط تولید رونتون (Reventón) نیز در سال ۲۰۰۷ با تولید محدود بر اساس طرح LP640 راه اندازی شد.

سال های انتهایی در تاریخچه لامبورگینی

لامبورگینی گالاردو سوپرلگرا

در سال ۲۰۰۷ نسخه ی سوپرلگرا (Superleggera) گالاردو معرفی شد. سال بعد و در سال ۲۰۰۸ مدل LP560-4 هر دو نسخه ی کوپه (سقف ثابت فلزی) و اسپایدر (سقف متحرک چرمی) گالاردو به بازار عرضه شد.

در سال ۲۰۰۹ گران قیمت ترین مدل مورسیه‌لاگو معرفی شد. ال‌پی ۶۵۰-۴ سوپر ولوچه (LP650-4 Super Veloce) نسخه ی محدود مورسیه‌لاگو بود که تنها ۱۸۵ واحد از آن تولید شد.

سال ۲۰۱۱ به سال بسیار مهمی در تاریخچه لامبورگینی تبدیل شد. جایگزین کردن یک خودروی بی نظیر ۱۲ سیلندر که تابحال ۴۰۹۹ دستگاه فروش کرده است، کار ساده ای نیست. این گونه بود که لامبورگینی اونتادور ال‌پی۷۰۰-۴ با موتور ۱۲ سیلند وارد صحنه شد. محصولی که به سرعت در میان خودروهای سوپر اسپورت جایگاه ویژه ای پیدا کرد.

۵۰ سالگی لامبورگینی و تغییر مدیریت

لامبورگینی وننو

سال ۲۰۱۳ اونتادور LP700-4 رودستر (LP700-4 Roadster) با سقف متحرک معرفی شد. در همین سال LP720-4 در سالگرد ۵۰ سالگی لامبورگینی در نسخه محدود (۱۰۰ کوپه و ۱۰۰ رودستر) تولید شد. به همین مناسبت ۳ عدد خودروی وننو LP750-4 (Veneno LP750-4) با قیمت ۴ میلیون دلار رونمایی شد که بلافاصله به فروش رفت.

گالاردو موفق ترین خط تولید تاریخچه لامبورگینی بود اما با بیش از ۱۰ سال عمر دیگر باید جایگزین می شد. بدین ترتیب در سال ۲۰۱۵ خط تولید اوراکان (Huracán) با مدل LP610-4 شروع به کار کرد و بر تخت سلطنت ۱۰ سیلندرها تکیه داد.

بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ کارخانه ی لامبورگینی برای ایجاد خط تولیدهای بیشتر وسیع تر شد. در سال ۲۰۱۸ نیز لامبوگینی اوروس (Urus) که نسخه ی جدید خودروی آف‌رود LM002 است، به بازار عرضه شد. نسخه مفهومی این خودرو قبلاً در سال ۲۰۱۲ رونمایی شده بود.

در سال ۲۰۱۸ استفانو دومینیکالی (Stefano Domenicali) مدیر تیم اسکودریا فراری (Scuderia Ferrari) به عنوان مدیر عامل لامبورگینی انتخاب شد. اکنون با گذشت بیش از ۵۰ سال از تاریخچه لامبورگینی این شرکت اکنون در بهترین وضعیت خود به سر می برد. فروش بالای محصولات و خودروهای بسیار لوکس آن باعث شده که لامبورگینی به یک علامت تجاری ویژه بین خودروهای سوپر اسپورت تبدیل شود. به نظر می رسد سال های بهتری نیز در انتظار این غول دنیای خودروسازی باشد.

لامبورگینی Sesto Elemento به معنی عنصر هفتم (کربن)

سوپراسپرت برقی لامبورگینی Terzo Millennio

 

این مطالب را نیز بخوانید

نویسنده: هادی ملکی

هادی فعالیت حرفه‌ای خود را در سطح وب از سال 1390شروع کرد. در زمینه‌ سبک زندگی، دیجیتال مارکتینگ، سخنوری، آی‌تی، زبان انگلیسی و کروماکی تخصص داشته و تناسب اندام جزو علایق اصلی وی بشمار می‌رود. در این راستا کاهش وزن 35 کیلوگرم در یک سال از افتخارات او محسوب می‌شود. هادی معتقد است زبان طنز مؤثرترین زبان انتقال اطلاعات است.

۲ دیدگاه ها

  1. کوروش خاقانی

    لامبورگینی یدونه باشه. از بچگی حال میکردم باهاش کلی اسباب بازی لامبورگینی داشتم

    • لطفا واسه فراری هم بیوگرافی برین. لامبورگینی هم خوبه هاا ولی فراری دوست دارم
      مرسی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *